Czym jest pracoholizm? Czy pracoholizm to wada, czy zaleta? A może choroba? Pracoholizm, to uzależnienie, które czyni spustoszenie w organiźmie uzależnionego i zdecydowanie –  ma ogromnie niekorzystny wpływ na związek. Pracoholizm ( z języka angielskiego-  workaholism), to rodzaj uzależnienia psychicznego , objawiającego się obsesyjną i wewnętrzną potrzebą ciągłego wykonywania pracy, kosztem innych czynności, również rodziny, snu i odpoczynku. W XXI wieku, uzależnienie to stało się jeszcze trudniejsze do wykrycia, gdyż tempo życia ogromnie przyśpieszyło i trudno jest pogodzić wszystkie ambitne plany. Trudno jest również oddzielić swoje obowiązki zawodowe od życia rodzinnego, oraz dać sobie chwilę wytchnienia i odpoczynku. W obecnej sytuacji jaką zafundował nam Covid 19 pracoholizm stał się coraz bardziej popularnym zjawiskiem.

XXI wiek, to czas ogromnych zmian i znaczących wyzwań. Wraz z rozwojem nauki, techniki, oraz mediów, wymagamy od siebie coraz więcej. Podejmujemy coraz więcej prac, aby awansować, a co za tym idzie zwiększyć swój budżet. Dodatkowych zajęć ciągle przybywa, a nasze ręce nadal są tylko dwie, a czas ma tą samą “pojemność” co kilka wieków temu. Nasza pogoń, aby sprostać wszystkiemu, często przeradza się w koszmar. Brak czasu na odpoczynek nie wpływa dobrze na naszą psychikę, stan fizyczny, a co za tym idzie również na związek. Obciążeni codziennością, wpadamy w “system robota”, który musi być perfekcyjny. Od tego przecież zależy nasz status społeczny i wszelakie dobra z tym statusem związane. W tym momencie nawet nie zdajemy sobie sprawy, że nabywamy ciężkiego uzależnienia jakim jest pracoholizm

 

 

Jaki wpływ na związek ma pracoholizm?

 

Pracoholizm, czyli uzależnienie od pracy, jak każda choroba, ma swoje fazy. Faza pierwsza pracoholizmu, jest to faza wstępna w której uzależniony,  zwykle zaczyna od perfekcjonizmu. Dominuje w niej  chęć pochwalenia się jak najlepszymi wynikami w pracy, co objawia się, że uzależniony :

  • ciągle myśli i mówi o pracy,
  • nie ma czasu na życie osobiste,
  •  ma gorsze relacji z innymi,
  • nachodzące fale lękowe,
  • bóle głowy

Druga faza, to faza krytyczna. W tym okresie stadium pracoholizmu jest na tyle nasilony, że zaczyna być groźny nie tylko dla pracoholika ale i dla partnera w związku. W tym stadium chory stara się pracować mniej, ale nie potrafi. Jego nawyki ą tak silnie zakorzenione, że nie zwraca uwagi na innych i zaniedbuje związek i  życie rodzinne.  Organizm pracoholika jest na skraju wytrzymałości, a on nie potrafi zmienić swoich nawyków. Wtedy w związku zaczynają się poważne kłopoty, co grozi rozstaniem partnerów i małżeńskich rozwodów. Ale nie tylko Również w pracy pojawiają się kłopoty. Często zdarza się tak, że paradoksalnie stan zdrowia chorego uniemożliwia mu już efektywną działalność zawodową. Problemy przemęczonego pracoholika mogą spowodować :

  • zawał serca,
  • chorobę wrzodową,
  • problemy ze snem,
  • obniżone samopoczucie,
  • stany lekowe i depresję
  • obniżone samopoczucie
  • agresję,
  • niechęć wobec innych,
  • problemy z koncentracją
  • nieumiejętność pracy w grupie

Faza trzecia jest nazywana fazą chroniczną pracoholizmu. W tym okresie uzależniony ma już ogromne problemy zdrowotne. Charakteryzują się one

  • małą ilością snu,
  • bezsennością
  • spożywaniem znikomej ilości pokarmów

Te symptomy wycieńczają zupełnie pracoholika, co może prowadzić nawet do śmierci. Taka śmierć doczekała się nawet swojej nazwy – karoshi.  

 

 

Jak leczyć pracoholizm w XXI wieku?

 

Pracoholizm jak każde uzależnienie należy leczyć. Konsekwencje drugiej fazy pracoholizmu rujnują wszystko wokół nas. Związek, dobre stosunki międzyludzkie i pracę również Jeśli nasze uzależnienie “zaszło tak daleko”, ze nie jesteśmy w stanie sami sobie poradzić, należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza. podejmie on odpowiednią terapię, aby zniwelować stare nawyki, a nabyć nowe.

 

Rozpocznij dyskusję: 

 

.

Leave a Reply